< Adalar - Blogcu





Yalnızlık Senfonisi...



        Kimim,neyim,nerdeyim diyerek geldim bu yaşıma; keşke ama keşke ki bu kelimeyi

ilk defa kullanıyorum : Keşke hiç doğmasaydım, isyanım kimseye değil kendime, isyanım bu hayata

değil kendi hayatıma. Nerde kalmıstık dediğim her an artık yeniden başlamak istediğim andı aslında ama kimse anlamadı bunu,anlayanda anlamamazlıktan geldi belki; keşke yapmasaydı.

        Soğuk bir mart ayında doğmuşum(nedense), güzel bir yerde büyümüşüm(neresi güzelse), yada güzeldi bu güne kadar yada ben güzelleştirdim kendi beynimde, sıkıcı taraflarını düşünmedim hiç, hep bir şekilde eğlenmenin,vakit geçirmenin yolunu buldum... Bulmasaydım KEŞKE!!! Bunaldığım o anda atsaydım kendimi,KEŞKE Adanın o güzel tepesinden o güzel manzaraya,denize, o güzel yosun rengi kayaların üstüne!!! KEŞKE!!! (Kullanacağım bugün artık bu kelimeyi!!!)

        Nerede kaldım ben,ne anlatıyordum şimdi...? Hee kahrolası hayatımı değil mi? Uzun,gereksiz YİRMİÜÇ sene... Hele 1999 daki doğumgünümden sonra dahada gereksiz yaşadım; ne güzel o aralar bir çıkmaza girmiştim hiç çıkmasaydım KEŞKE... Dünyada en sevdiğim varlığı kaybettim doğumgünümde,canımı kaybettim; artık ölüm günümdü o gün... Bu sene de aynı şey olacak ama bu sefer ben geliyorum abi bekle beni canım  benim seninle olucam, senin yanında kalacağım artık... Bakmayın nokta ünlem virgül kullandığıma son yazım belki o yüzden biraz dikkat edeyim diyorum ama genede savsaklama yazıyorum...

       Hayattan hiç bir amcım yoktu,şimdi varmı sanki vardı ya da ben var olduğunu sanıyordum ?! Var etmeseydim KEŞKE o umudu, o kahrolası amacı... Ben yokum artık , bittim,gittim bu hayattan koptum bugün fiilen olmasada ruhen... Ama çok yakında 22.mart.2007 de fiilen de olmuycam bu hayatta...

       Canını yaktığım,sevdiğim,nefret ettiğim,hayal kırıklığına uğrattığım,layık olamadığım,bana değer veren vermeyen,kin beslediğim,görmezlikten geldiğim,görmemek istediğim, aşık olduğum kah karşılık bulduğum kahsa bulamadığım herkesten ama herkesten af diliyorum... Affedin beni...

       Son satırlar dedim ya ama sakın benden itiraf beklemeyin olmuycak öle bir şey belki belki bir gün size ne hissettiğimi ne amaçla bunu yazdığımı açıklarım rüyalarınızda... Gerçi her şeyçok açık... Belki beni rüyalarında dahi görmek istemeyen insanlar olacak olsun be varsın olsun... Ben zaten hiç olmadım ki, hiç doğmadım ki, hiç ama hiç yaşamadım ki bunu söyleyin bundan sonra bana... O güne kadar acı çektirin, canımı yakın,yalanlar söyleyin bana ama umut vermeyin, nasihat vermeyin, ''her şey düzelecek sabret'' hiç demeyin... Bugüne kadar düzelmeyen bir şeyler bundan sonrada hiç düzelmez buna emin olun...

                            Ve..................

                                          

                                                                                                   -S O N-


SİL BAŞTAN...

Sil Baştan
Geldin bir anda girdin hayatıma,
Kimsin, nesin bilmeden vuruldum,
Vuruldum bakışlarına, gözlerine,gülüşüne,
Sen güldüğünde gülüyorum ancak,
Sen ağladığında ağlıyorum seninle,
Sevnincin sevincim, kederin kederim olmuştu artık,
Ben sen olmuştum ama sen...
Bu soru kemiriyor beynimi...
Bir tek bildiğim varsa;
Sil baştan başladım artık seninle...
Bu son olacak artık...
Senden öncekiler nasıl yok olduysa,senden sonrada kimse olmayacak...
Dedim ya sil baştan başladım ama son kez...

İşte Öyle Bir Şey...

 İşte Öyle Bir Şey...
             Hani düştüğünde tekrar kalkmak istersin... Birilerinin en zor anında elini uzatıp yardım etmesini beklersin de kimse tutmaz elini. Kimse bakmaz suratına, bakanlarda görmez ya neyse... Ne zaman yeniden başlamak istesen hayatın tabelaları hep çıkmaz sokakları gösterir de bir türlü varamazsın ya gideceğin yere,  ne zaman hayallere dalsan en güzel yerinde uyandırılırsın ya... Öyle bir şey işte!!! Gördün ya beni sağol abiciğim...

Son İstek

SON İSTEK

          Öldüğüm gün dostlarım, kurulsun evimde sofralar ve söylensin şarkılar. Beni tanıyanlar unutsun beni, ''bir uzun yolculuk başladı'' desin, avutsun kendisini. İstemem ne kefen ne mezar, ne de bir mezar taşı, okunmasın dualar... Sadece, bir anlık sükut,; ardından kahkahalar...


BİR BAŞKADIR...

             Bir başkadır adalarda gün batımı...İnsanı alır farklı bir dünyaya götürür,huzur verir martıların çışlıkları,kıyıya vuran dalganın sesi...Hele birde yanınızda en sevdiğiniz  varsa ozaman yoktur keyfinize diyecek...

ADALIYIZ BİZ!!!

ADALIYIZ BİZ!!!
            Adalıy biz... Adanın temiz havasını cektik cigerlerimize;dunyaya ilk merhaba dedigimiz gun. Anne, babamızın sesinden sonra duydugumuz ilk ses martıların o guzel cıglıkları oldu. Yaz akşamları annemizin ninnileriyle yumduk gözlerimizi; o sıcak öglen uykularında ise martıların cıglıkları ninni oldu bizlere; evlerimizin bahçelerinde besigimizde yatarken daldık adamızın denizi gibi mavi olan ruyalara...
           Yıllar boyle geldi gecti. Gunlerden bir gun ilk adimlarimizi atmaya basladık. Yanımızda annemiz,babamız ve bir de ilk dostumuz oaln kopegimiz vardı.O da daha bebekti bizim gibi,beraber buyuduk yavas yavas.İyice ayaklandıktan sonra baska dostlarımız oldu adada.Farklı dinlere mensup onlarca arkadasımız oldu;beraber geldik bu yaslara dostca, kardesce... Adalı olmanın en buyuk farkı buydu belkide...Onların annelerine mama demek onaların bizimkilere anne demesi...
        Adalı olmanın diger bir farkıda diger dinlerinde kulturlerinide benimsemis olmaktır.Onalrın bayramlarında kendilerine misafir olup onalra has tatlardan tatmak; bizim bayramarımızda ise onalrı misafir edip kendi tatlarımızdan ikram etmek... Zaten adalı hep tek bir yürek olmustur...Bayramında olsun, yasında olsun... Bayramlarımızda beraber oldugumuz gibi düğünlerimizde ve cenazelerimizde de bir yüreğizdir. Onların cenazelerinde kiliseye gideriz, berberce yas tutarız tek yürek;herkez kendi inancında dualar eder ölen kişinin ardında... Onlarda bizim cenazelerimizde bulunur, dinlerin gerektirdikleri yerine getirilir; herkes kendi inancı ile sarılır dualara...



Saygı ve Sevgilerimle